Nesin Vakfı'ndan Mektup

[Melis Varan]

Nesin Vakfi'ndan mektup

Kasim 2005

Sevgili Dostlar,
Uzun suredir yazamadim. Acil bir isin ustundeyken daha
acil bir is onume geliyordu desem halimi anlatmis
olurum herhalde.
Once kotu haberden baslayayim. Yonetim Kurulu
baskanimiz sevgili Arman Onaran’i, hepimizin Arman
Agabey’ini kaybettik. 20 yildir Yonetim Kurulu
uyesiydi. Vakf’a cok buyuk yararlari olmustur. Arman
Agabey hem caliskan hem de yasamin keyfini cikaran
filozof, duyarli, sanatci ruhlu bir insandi, dunyanin
en incelerinden... Benden 20 yas buyuktu ama arkadasim
ve sirdasimdi. Acimiz derin ama biliyorsunuz - cok
soyledim - biz surekli ileri bakanlardaniz. Uzun sure
yas tutmayiz, tutamayiz, buna hakkimiz yok. Bu bugun
de boyle, yarin da boyle olacak.

Cocuk sayimiz 45’e cikti. Sinirimizi cok astik.
Herkesin el ustunde tuttugu iki yasinda ikizlerimiz
var artik... Korku nedir bilmeyen ve sadece anneleri
Sevgi’nin anladigi bir dil konusan iki canavar. 12
yasinda Vakf’a gelen Ulas, gecen yaz Istanbul Bilgi
Universitesi Matematik Bolumu’nden mezun oldu ve
yuksek lisansa ITU’ye girdi. Dilek kizimiz Kocaeli
Fizik’i bitirip yuksek lisansa basladi. Sadece bilimde
degil sanatta da basariliyiz: Dramaturji’den mezun
olan Emine alti ayligina Almanya’ya gittikten sonra
Ankara Universitesi’nde yuksek lisans programina
girecek. Iki cocugumuz da Almanya’da dil ogreniyor.

[Melis Varan]

Yonetim Kurulumuzda onemli degisiklikler oldu. Yeni
Yonetim Kurulu baskanimiz her gecen yil daha da
yakisiklasan Tarik Akan. Tarik Akan, kisiliginin ve
durusunun otesinde Tas Mektep gibi basarili bir
kurumun yoneticisi olarak da aramiza katildi. Aynen
bizim gibi her yaptigi isin ustesinden gelen Ersin
Salman da Yonetim Kurulumuzun yeni uyesi. Iki yeni
uyemiz daha var: Kazim Inal ve Serpil Gur. Her ikisi
de Vakif’la cok yakindan ve canla basla ilgileniyor.
Onlarin Yonetim Kurulu’na girmesiyle gorevimin
azalacagini umuyordum. Tam tersi oldu! Gecmiste
aksattigimiz burokratik ve idari isleri yoluna koymak
gibi gereksiz oldugunu soylemekten hoslandigim ama
icten ice gerekliligini bildigim bir ugrasa
giristiler. Ayrica Vakf’in kurumsallasmasi icin
gerekli adimlari atiyorlar. ITU’de profesor ve ayrica
karikaturist Tayfun Akgul de Yonetim Kurulumuz’da.
Tayfun arkadasimiz Aziz Nesin’in telif haklarindan
sorumlu.
Ozellikle Aziz Nesin kitaplarini basmak icin bir
yayinevi kurduk: Nesin Yayincilik. Aziz Nesin’in 100
dolayinda kitabinin 36 tanesini bastik bugune kadar.
Digerleri de sirada. Kitap siparislerinizi
www.nesinyayinevi.com adresinden yapabilirsiniz.

[Melis Varan]

Aziz Nesin hicbir seyi atmayan ve her seyi biriktiren
bir insandi. Latife olarak, kendisine, “sen her sey
koleksiyoncususun” derdim “her sey”in ustune basa
basa, o da kis kis gulerdi... Nitekim, eline ayni tur
nesneden ne zaman iki tane gecse hemen o seyin
koleksiyonunu yapmaya baslardi. Kâgit agirligi, kâgit
acacagi, baston, semaver, para, pul, rozet, tiras
bicagi, tespih, kukla Aziz Nesin’in koleksiyonunu
yaptigi nesnelerden sadece birkaciydi. Bir de gazete
koleksiyonu vardir. Cocuklugumun ayrilmaz parcasidir
bu gazete koleksiyonu. 1955’ten beri Turkiye capinda
dagitilan tum gazeteteler her gun alinir ve
biriktirilir... Tasinmalarimizi animsiyorum. Yeni eve
once bir iki kamyon ev esyasi, ardindan uc dort kamyon
dolusu gazete gelirdi... O gazeteler ciltlenecektir
ama parasizliktan birturlu ciltlenemez. Zamanla o
kadar cogaldi ki gazeteler, ya onlar ya biz ikilemine
ulastik. Babam her zamanki pratik zekâsiyla cozum
buldu. Sehpalari, masalari, divanlari gazetelerden
yapti. Ustuste yig, ustune bir ortu... Bir iki
yastik... Al sana divan, hem de en zarifinden... Her
polis baskininda ev darmadagan olurdu tabii. Tasnif
edilmis ve istiflenmis gazeteler yeni bastan tasnif
edilir ve yeni mobilyalar yapilirdi. Sonra, 1973’te bu
gazeteler Vakf’a geldi. Her gecen gun cogaldilar...
Her seyden once koyacak yer sorunuyla karsilasildi.
Vakif’ta gazeteler oradan oraya tasindi durdu. Sonra o
gazeteleri korumak gerekir. Toz, nem, isik, fare,
kurtcuklar, yangin, sel, akan tavanlar... Ne
badirelerden gecti o gazeteler. Ama babam da basa
cikamaz hale gelmisti artik. Pes edip gazeteleri
SEKA’ya satmaya niyetlendi. Kiyametleri kopardim. O
gazeteler yuzunden yillarca neler cektigimizi ben
bilirim... Babami ikna etmem zor olmadi ama, onun da
ici el vermiyordu. Ama olumunden sonra gazeteler bana
kaldi. Keske ikna etmez olaydim dedim kendi kendime!
Atsan atilmaz, satsan satilmaz... Cocuklugumun bir
parcasi... Giderek de kullanilmaz hale geliyorlar.
Dile kolay 1955-1995 arasi 40 yillik bir gazete
koleksiyonu. Kapladigi alani ve hacmi bir gozunuzde
canlandirmaya calisin...

[Melis Varan]

Ilk yaptigim is gazete
biriktirmeye son vermek oldu. Zor bir karar oldu ama
her seyin bir siniri vardir... Gecen yil gazeteleri
ciltlettirmeye basladik. Ciltleri koyacak kitapligi da
biz Vakif’ta elcegizlerimizle yaptik. Daha cok emektar
Teo’nun elcegizlerinden yararlandik. Cogu bitti azi
kaldi. 2000 kusur cilt yapildi. 500 kadari kaldi.
Tamamlandiginda maddi, manevi ve tarihsel cok buyuk
bir deger olacak elimizde. Galiba 2006’dan sonra
tekrar gazete biriktirmeye baslayacagiz...

Nesin Vakfi’nda onemli bir baska yenilik daha var.
Dort cocugu bir anneyle birlikte gene Vakif arazisinde
bulunan bir eve tasidik. Kucuk bir birim olustu. Bir
aile... Cok mutlular yeni evlerinde. Kekler, borekler
yapiyorlar, arkadaslarini caya davet ediyorlar.
Cocuklarda cok olumlu degisiklikler gozlemledik. Bunun
uzerine bir baska binada buna benzer iki kucuk birim
olusturacagiz. Sevgili Tan Oral projeyi ciziyor.

[Melis Varan]

Ciftligimiz ikinci yilini doldurdu. Gayet basariliyiz.
Daha kâr etmiyor ama zaten kâr amaciyla kurulmamisti.
2006’yi ciftligin basa bas cikaracagini, bir sonraki
yil kâra gececegini umuyoruz. Ciftlik sayesinde daha
saglikli ve daha dogal besleniyoruz. Dort inegimiz
var. Ikisi dogurdu. Maalesef biri oglan dogurdu!
Buyusun oglani satacagiz. Buyuk baslarda boyle...
Elliye yakin koyun ve kocumuz, yuzlerce tavugumuz var.
Gecenlerde ciftlige ari kovani koyduk. Baharda kendi
balimizi kendimiz kasiklayacagiz.

Her ayin ilk pazartesi gunu Galata restoranda Nesin
Vakfi dostlari bulusup yemek yiyor. Galata restoran
Galatasaray’dan Tunel’e dogru giderken sag kolda olan
Adli Orhan Apaydin sokaginda, elli metre sonra hemen
solda.

Nesin Vakfi’na bagislarinizi artik internetten
yapabilirsiniz. (www.nesinvakfi.org) Katkilariniz icin
cocuklarimiz adina tesekkur ederim.

Malatya’da olanlar cok uzucu elbette ama bunu tum
SHCEK’e genellemek ve Cocuk Esirgeme Kurumlari’na
yardimi keserek cocuklari cezalandirmak dogru degil
elbette. Her ne kadar bizi ellerine gecirmeye calismis
olsalar da, SHCEK’in bunyesinde son derece ozverili ve
yokluklrla savasarak calisan bircok calisan var.

Toplumsal dayanismayi sadece bayram vesilesiyle degil,
surekli animsamaniz dilegiyle bayraminizi kutlariz.

Sevgilerimizle,

Ali Nesin

[Onur Aloğlu]

Geçenlerde Ntv de sanırım buna benzer şeyleri anlatmıştı sevgili Ali Nesin. Özellikle yıllardır ülkemiz aydınlık kuşağını gücü ölçüsünde yetiştirmeyi amaçlayan Nesin Vakfı'nın çocuklarının güzel yerlerde olması mutluluk verici :) Her kitabının arkasında Aziz Nesin ve çocukları adeta mesaj verir gibi bakmaktalar zaten, o resimdeki çocukların bir çoğu şimdi çok çok iyi yerlerde. Basımevi fikrinin gerçekleşmesi de özellikle mutluluk verici, en azından Aziz Nesin kitaplarının gelirleri bu aydınlık kuşağın yetişmesinde faydalı olur. Karanlığa küfretmektense mum yakan bu insanları takdir etmek gerekir.